Vandaag rijden we met ons busje naar het kratermeer Tritriva. De weg ernaartoe is onverhard, en behoorlijk kronkelig met veel kuilen, dus iedereen was bij aankomst goed wakkergeschud.
Hordes kinderen rennen met de bus mee en als we uitstappen worden we door hen omringd en willen ze maar al te graag hun edelstenen aan ons verkopen. Iedereen besluit eerst een rondje om het meer te maken. De kinderen mogen dan niet mee wat dat zou te veel storen.
Het meer is in een diepe langwerpige kloof gelegen. Qua vorm heeft het iets weg van de kaart van Madagaskar. Een gids loopt met ons mee en vertelt over het meer en de omgeving. Het zonnetje schijnt mooi op de rotswanden dus iedereen kon perfecte foto's maken. Eenmaal terug bij het beginpunt worden we meteen weer belaagd door de kinderen. Ik besloot toch iets te kopen, zo'n fossiel met twee helften die bij elkaar horen en aan elkaar passen. Voor 15 euro. Koopje, want in Europa zou je er minstens het dubbele voor betalen. En op deze manier maak je een kind c.q. gezin blij, die het geld hard nodig hebben. Het betekent wel dat alle andere kinderen meteen om je heen staan en precies hetzelfde aan je willen verkopen. Nee zeggen accepteren ze dan eigenlijk niet, en blijven aandringen.
Vanaf hier zijn we met diezelfde gids begonnen aan een lange wandeling van drie uur dwars door het glooiende landschap met rijstvelden en akkers. Je ziet hoe hard de locals hier werken om hun brood te verdienen. In de volle zon een veldje omploegen en verbouwen is toch niet niks. Ieder die ons voorbij ziet gaan stopt even waar ze mee bezig zijn en staart ons aan en/of zwaait ons toe met de woorden "Bonjour" of "Salam". Een kolonne met blanke mensen is blijkbaar toch wel een attractie. Ook konden we nog even binnen kijken in zo'n typisch huis voor die streek. Beneden de stallen, en daarboven een verdieping met balkon en woon- en slaapvertrek. Erg primitief allemaal, maar toch werd trots de 'stereo-installatie' in de slaapkamer aangezet op hoog volume, om even de show te stelen.
Op een bepaald punt stond de bus weer klaar om ons op te pikken en naar Antsirabe te brengen. Hier had ieder de middag vrij te besteden. Met enkelen hebben we gelunched bij een goede koffie- en broodjeszaak, en vervolgens lieten we ons vervoeren met een fietstaxi naar een marktplaats met legio stalletjes waar edelstenen verkocht werden. Wederom voor weinig geld, dus weer 3 mooie exemplaren gescoord.
Totdat de bus weer terug zou gaan naar het hotel was er nog tijd om een biertje te drinken op een terras.
Terug bij het hotel snelde iedereen zich naar zijn kamer om al het stof van de wandeling van zich af te douchen. Met zoveel tegelijk werd de waterdruk wel erg laag.
Om 18 uur is het al weer donker, en iedereen verzamelt zich bij het restaurant, om met het thuisfront te communiceren of blogs bij te werken. Met zoveel tegelijk werd de wifi verbinding wel erg traag, maar ala. Het diner was weer zeer geslaagd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten