Om 8 uur 's-ochtends samen met reisleidster Wilma naar het dichtst bijzijnde hospitaal gereden, om toch maar even een bloedtestje te laten doen.
We hadden het drukker verwacht op deze maandagochtend, maar veel reuze mee, en werden snel geholpen. Waar nodig kon Wilma het woord doen in het Frans, dus alles verliep bijzonder soepel. Uit de test blijkt dat ik buiktyfus heb opgelopen. Toch wel even schrikken, maar ik had al zo'n vermoeden. Bij 2 anderen in onze groep was het ook al geconstateerd. Wellicht ben ik via hen besmet of heb zelf besmet eten of drinken binnengekregen. Een antibiotica kuur van 10 dagen moet de bacterie uit mijn lijf verwijderen.
Vóór 9 uur stonden we al weer buiten, en op de terugweg naar het hotel meteen langs de apotheek voor de benodigde medicatie. Snel geregeld dus, en zo had ik nog een hele dag voor me om lekker te flaneren langs het strand, wat te eten en te drinken, en uiteindelijk heerlijk relaxen op een strandstoel onder een parasol. En dat bij 34 graden. Dat was wel uit te houden zo.
Nadat ik om 18.00 uur de zon in de zee had zien zakken zocht ik de weg terug naar het hotel om mij weer bij de groep te voegen. Nog even snel douchen, extra geld wisselen, en een drankje nemen. Dan was het al weer tijd voor het avondeten in een van de gezellige restaurantjes aan het drukke straatje. "Chez Angeline" werd het.
Ik had een goede keuze gemaakt: salade vooraf en daarna een grote gepaneerde runderschnitzel met friet. Bijna net zo lekker als de Wiener in Oostenrijk!
Nou Nou Hans sterkte met deze madagaskarische broekhoest.
BeantwoordenVerwijderenhopelijk bederft het je vakantie niet te veel.
al met al wordt het weer een mooi reis verslag.